1
00:01:03,628 --> 00:01:05,543
- [เคาะประตู]
- ซาร่า!

2
00:01:05,673 --> 00:01:08,328
เปิดประตู!

3
00:01:08,459 --> 00:01:11,679
[หญิง] หยุดนะ!
โรเบิร์ต คุณไม่สบาย!

4
00:01:11,810 --> 00:01:14,378
[โรเบิร์ต] ฉันต้องการเด็กคนนี้!
เลขที่!

5
00:01:14,508 --> 00:01:16,728
อย่าให้เขาเข้ามา..
อย่าให้เขาเข้ามา...

6
00:01:24,736 --> 00:01:27,347
- ไม่!
- [ผู้หญิงตะโกน]

7
00:01:36,704 --> 00:01:38,619
- หยุด!
- วิ่ง!

8
00:02:05,907 --> 00:02:07,735
ชาร์ลส์.

9
00:02:10,738 --> 00:02:12,523
ชาร์ลส์...

10
00:02:14,612 --> 00:02:15,700
ชาร์ลส์!

11
00:02:24,752 --> 00:02:27,190
[ชาร์ลส์] คริสต์อยู่ในความเงียบ
พระคริสต์ตกอยู่ในอันตราย

12
00:02:27,320 --> 00:02:30,367
พระคริสต์อยู่ในปาก
ของเพื่อนและคนแปลกหน้า

13
00:02:31,411 --> 00:02:32,630
เลขที่!

14
00:02:32,760 --> 00:02:34,284
ไม่ พ่อ ไม่!

15
00:02:34,414 --> 00:02:36,721
เลขที่!

16
00:02:36,851 --> 00:02:39,332
พ่อ ไม่ ไม่!

17
00:02:39,463 --> 00:02:40,681
พ่อหยุด! รอ!

18
00:02:40,812 --> 00:02:42,422
พ่อ!

19
00:02:42,553 --> 00:02:44,381
คุกเข่าลง ชาร์ลส์

20
00:02:44,511 --> 00:02:46,687
เลขที่! พ่อ!
คุณไม่สบาย!

21
00:02:47,645 --> 00:02:49,342
มันกำลังจะมา

22
00:02:49,473 --> 00:02:51,388
หนอน.

23
00:02:51,518 --> 00:02:53,520
ฉันไม่สามารถหยุดมันได้

24
00:02:53,651 --> 00:02:54,869
พ่อทำไม?

25
00:02:55,000 --> 00:02:57,568
เลือดเรียกเลือดนะลูก

26
00:02:57,698 --> 00:02:59,352
เลขที่!

27
00:03:31,166 --> 00:03:32,864
[ผู้หญิง]
คุณต้องไปชาร์ลส์

28
00:03:32,994 --> 00:03:34,735
ห่างไกล

29
00:03:34,866 --> 00:03:36,737
และไม่เคยกลับมา

30
00:05:21,102 --> 00:05:23,670
[ผู้ชาย]
เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า

31
00:05:23,801 --> 00:05:25,846
ผู้ที่เชื่อในพระองค์
ผู้ทรงส่งเรามา

32
00:05:25,977 --> 00:05:27,892
มีชีวิตนิรันดร์

33
00:05:28,022 --> 00:05:30,024
และไม่มา
เข้าสู่การตัดสิน

34
00:05:30,155 --> 00:05:32,940
แต่ได้สิ้นพระชนม์แล้ว
เข้ามาในชีวิต

35
00:05:33,071 --> 00:05:36,596
[ผู้หญิง] ชาร์ลส์
คุณคิดเกี่ยวกับมันบ้างไหม?

36
00:05:39,077 --> 00:05:40,905
เรือไม่ใช่สถานที่
เพื่อเลี้ยงลูก

37
00:05:41,035 --> 00:05:42,907
โดยเฉพาะสาวๆของเรา

38
00:05:45,083 --> 00:05:46,824
[ชาร์ลส์] คุณไม่เคยรู้สึก
แบบนั้นมาก่อน

39
00:05:46,954 --> 00:05:49,566
[ผู้หญิง]
ตอนนี้มันแตกต่างออกไป

40
00:05:49,696 --> 00:05:52,569
เด็กๆจะต้องมีบ้าน

41
00:05:52,699 --> 00:05:53,831
และโรงเรียน

42
00:05:53,961 --> 00:05:56,529
โครงสร้าง.

43
00:06:00,228 --> 00:06:02,579
ฉันรู้ว่า
สิ่งที่คุณกลัว

44
00:06:02,709 --> 00:06:05,495
แต่คุณไม่ใช่พ่อของคุณ

45
00:06:08,062 --> 00:06:10,064
คุณจะรู้ว่าต้องทำอะไร

46
00:06:10,195 --> 00:06:13,503
พระเจ้าส่งของขวัญมาให้เรา
ในจดหมายของลูกพี่ลูกน้องของคุณ

47
00:06:17,768 --> 00:06:19,813
“และผู้ใดมีชีวิตอยู่
และเชื่อในตัวฉัน

48
00:06:19,944 --> 00:06:21,554
จะไม่มีวันตาย"

49
00:06:43,184 --> 00:06:44,882
กัปตัน.

50
00:06:46,840 --> 00:06:48,929
มีอะไรบางอย่าง
คุณต้องการเพิ่มไหม?

51
00:06:56,937 --> 00:06:57,938
กำหนดเส้นทางสำหรับนิวลอนดอน

52
00:07:45,116 --> 00:07:45,899
[พ่อของชาร์ลส์]
เลือดเรียก...เลือด

53
00:08:01,132 --> 00:08:02,655
[ผู้ชาย] เอาล่ะ

54
00:08:16,060 --> 00:08:19,324
[เกียรติ] ไม่เป็นไรนะเทน
ไม่มีรอยขีดข่วน

55
00:08:19,454 --> 00:08:22,196
ไม่มีอะไรเลย
ที่จะต้องกลัว ตกลง?

56
00:08:26,157 --> 00:08:28,072
มีปัญหาในการนอนหลับ?

57
00:08:28,202 --> 00:08:30,857
แทนี่กลัว..
เขาได้ยินเสียงเกาบนตัวถัง

58
00:08:30,988 --> 00:08:32,859
เขาคิดว่าแม่ต้องการ
เพื่อกลับขึ้นเรือ

59
00:08:32,990 --> 00:08:34,818
แล้วถ้าเราใส่เธอล่ะ.
ในน้ำยังมีชีวิตอยู่เหรอ?

60
00:08:36,210 --> 00:08:38,082
ฉันรับรองกับคุณลูกชาย
เราไม่ได้

61
00:08:42,913 --> 00:08:44,828
โลอา?

62
00:08:46,351 --> 00:08:48,614
เธอไม่ได้พูดทั้งวัน

63
00:08:55,795 --> 00:08:58,711
เด็กๆ เอ่อ...

64
00:08:58,842 --> 00:09:01,845
ฉันมีบางสิ่งบางอย่าง
เพื่อแบ่งปัน

65
00:09:01,975 --> 00:09:07,154
เราได้รับมรดกโรงเลื่อย
และบ้านในรัฐเมน

66
00:09:07,285 --> 00:09:10,070
จากลูกพี่ลูกน้องของฉัน สตีเฟน

67
00:09:10,201 --> 00:09:13,291
ผู้ชายที่ฉันแทบไม่รู้จัก

68
00:09:13,421 --> 00:09:17,034
เขาบอกว่าเขาต้องการที่จะรักษา
ความแตกแยกเก่าในครอบครัวของเรา

69
00:09:17,164 --> 00:09:21,038
มีชื่อด้วย:

70
00:09:21,168 --> 00:09:22,866
แชเปิลเวท

71
00:09:25,042 --> 00:09:27,087
[เกียรติยศ]
เรากำลังจะออกทะเลแล้วเหรอ?

72
00:09:27,218 --> 00:09:28,741
[ชาร์ลส์] ใช่แล้ว

73
00:09:30,961 --> 00:09:32,615
คุณแม่คิดดีที่สุดแล้ว

74
00:10:47,385 --> 00:10:49,343
คุณบอกว่ามันเป็นบ้าน

75
00:10:49,474 --> 00:10:51,389
นี่คือคฤหาสน์

76
00:10:51,519 --> 00:10:53,260
ครอบครัวของคุณรวยแค่ไหน?

77
00:10:53,391 --> 00:10:54,914
มันใหญ่เป็นสองเท่าของวาฬ!

78
00:10:58,309 --> 00:11:00,180
คุณคิดอย่างไรโลอา?

79
00:11:02,487 --> 00:11:04,837
ฉันแทบจะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
ตัวฉันเอง

80
00:11:11,235 --> 00:11:13,237
คุณต้องเป็นชาร์ลส์ บูน
กัปตันเรือเหรอ?

81
00:11:13,367 --> 00:11:15,326
- ฉัน.
- ฉันชื่อนางคลอริส

82
00:11:15,456 --> 00:11:17,328
อดีตแม่บ้าน
ของแชเปิลเวท

83
00:11:17,458 --> 00:11:19,547
ผู้บริหารของสตีเฟนถามฉัน
เพื่อทักทายคุณ

84
00:11:19,678 --> 00:11:21,898
และมอบเอกสารเหล่านี้ให้กับคุณ
สำหรับบ้านและโรงสี

85
00:11:22,028 --> 00:11:23,377
ขอบคุณครับ

86
00:11:23,508 --> 00:11:25,205
ฉันกลัวการขาดงานของฉัน

87
00:11:25,336 --> 00:11:27,338
ได้ออกจากบ้านแล้ว
ตกเป็นเหยื่อของพวกป่าเถื่อน

88
00:11:27,468 --> 00:11:30,950
ถึงมันจะดูเหมือนก็ตาม
ไม่มีอะไรถูกถ่าย

89
00:11:31,081 --> 00:11:34,258
ดี. เหล่านี้คือลูกของฉัน--

90
00:11:34,388 --> 00:11:38,131
เกียรติยศ. โลอา. เทน.

91
00:11:38,262 --> 00:11:40,264
มีนางบูนไหม
มาเหรอ?

92
00:11:41,656 --> 00:11:43,876
ภรรยาของฉันผ่านไป
แปดเดือนก่อน

93
00:11:45,704 --> 00:11:47,358
เด็กๆ ไปกันต่อ

94
00:11:47,488 --> 00:11:49,055
ไปสำรวจ.

95
00:11:55,496 --> 00:11:58,369
- ให้เกียรติดูสิ!
- ดูที่บันได

96
00:11:58,499 --> 00:12:01,372
คุณก็รู้
สตีเฟนลูกพี่ลูกน้องของฉันในตอนนั้น

97
00:12:01,502 --> 00:12:04,114
ตั้งแต่ยังเป็นทารก

98
00:12:04,244 --> 00:12:06,986
พ่อของเขา
ฟิลลิป จ้างฉันสิ

99
00:12:07,117 --> 00:12:09,336
ฉันถือว่าสตีเฟนเป็นของตัวเอง

100
00:12:09,467 --> 00:12:11,295
เขาตายได้อย่างไร?

101
00:12:11,425 --> 00:12:13,340
ความโศกเศร้า

102
00:12:13,471 --> 00:12:16,256
เราทุกคนมีความทุกข์
มันไม่ค่อยเป็นอันตรายถึงชีวิต

103
00:12:18,389 --> 00:12:22,219
มาร์เชลลา ลูกสาวของสตีเฟน
มีความหมายทุกอย่างกับเขา

104
00:12:22,349 --> 00:12:24,395
เธอตกบันไดห้องใต้ดิน

105
00:12:24,525 --> 00:12:27,224
หักหลังของเธอออกเป็นชิ้นๆ

106
00:12:27,354 --> 00:12:30,793
สตีเฟนพบเด็กแล้ว
และไม่เคยหายเลย

107
00:12:33,752 --> 00:12:36,537
ประตูสู่ห้องใต้ดิน
อยู่ในครัว

108
00:12:36,668 --> 00:12:39,105
คุณจะพบว่ามันล็อคอยู่ ฉัน
ขอแนะนำให้คุณเก็บมันไว้อย่างนั้น

109
00:12:39,236 --> 00:12:42,195
บันไดก็อันตราย
มันไม่ใช่ที่สำหรับเด็ก

110
00:12:45,242 --> 00:12:46,939
อืม...

111
00:12:48,375 --> 00:12:51,204
นางคลอริส

112
00:12:51,335 --> 00:12:53,554
ในกรณีที่คุณต้องการอยู่ต่อ
เราต้องการผู้ปกครอง

113
00:12:53,685 --> 00:12:56,427
ขอบคุณ
แต่ฉันไม่มีความสนใจ

114
00:12:56,557 --> 00:12:58,037
ในการเป็น
ในบ้านนี้อีกต่อไป

115
00:12:58,168 --> 00:13:00,257
- ถ้าเป็นเงิน--
- มันไม่ใช่.

116
00:13:00,387 --> 00:13:02,607
อืม.

117
00:13:02,737 --> 00:13:05,958
ฉันจะถามในเมืองแล้วกลับมา
โดยมีสาวๆ ไม่กี่คนมาทำความสะอาด

118
00:13:06,089 --> 00:13:08,482
ฉันเป็นหนี้สตีเฟนมากขนาดนั้น

119
00:13:08,613 --> 00:13:11,268
Preacher's Corners ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง
ตะวันออกไปตามถนนโพสต์

120
00:13:11,398 --> 00:13:14,010
คุณจะพบทุกลักษณะ
ของบทบัญญัติที่นั่น

121
00:13:19,624 --> 00:13:21,234
แส้ยากจนพินัยกรรม

122
00:13:22,105 --> 00:13:24,411
ฉันไม่เคยเห็นพวกเขา
ในระหว่างวัน

123
00:13:57,401 --> 00:13:59,055
จริงสิ...

124
00:14:09,326 --> 00:14:11,284
[ถอนหายใจ]
อึ

125
00:14:15,245 --> 00:14:17,377
นั่นลูกพี่ลูกน้องสตีเฟน

126
00:14:17,508 --> 00:14:20,424
ฉันจำเขาได้

127
00:14:20,554 --> 00:14:22,078
[โลอา]
สาวน้อยคือใคร?

128
00:14:25,298 --> 00:14:29,085
เธอคงเป็นมาร์เชลล่า
ลูกสาวของสตีเฟน

129
00:14:29,215 --> 00:14:30,477
บ้านหลังนี้ไม่ควรเป็นของเธอเหรอ?

130
00:14:32,218 --> 00:14:33,480
เธอเสียชีวิตแล้ว

131
00:14:36,614 --> 00:14:42,098
และนั่นคือพ่อของสตีเฟน
ลุงฟิลลิป.

132
00:14:42,228 --> 00:14:44,752
อา เขาเป็นคนเข้มงวด

133
00:14:44,883 --> 00:14:47,407
พวกเขามาเยี่ยมเรา
ครั้งหนึ่งในแมสซาชูเซตส์

134
00:14:47,538 --> 00:14:51,194
พวกเขามีทรัพย์สมบัติยืนหยัด

135
00:14:52,804 --> 00:14:56,286
สตีเฟนดีกับฉันเสมอ

136
00:14:56,416 --> 00:14:59,289
เมื่อพวกเขาจากไป ฉัน...

137
00:14:59,419 --> 00:15:01,334
ฉันอยากจะออกไปกับพวกเขา

138
00:15:01,465 --> 00:15:04,598
พวกเขาทำได้อย่างไร
โชคลาภของพวกเขาเหรอ?

139
00:15:04,729 --> 00:15:07,601
ปู่ทวดของฉัน เจมส์
ใช้ในการขุดทองแดง

140
00:15:07,732 --> 00:15:09,734
บนเนินเขาแถวๆ นี้

141
00:15:09,864 --> 00:15:13,433
คุณยายของฉันเงียบ
สร้างบนนั้นด้วยไม้

142
00:15:13,564 --> 00:15:15,566
ทำไมคุณถึงไม่เคยพูดคุยเลย
เกี่ยวกับพ่อของคุณ?

143
00:15:19,396 --> 00:15:21,354
เขาเป็น...

144
00:15:21,485 --> 00:15:24,314
ผู้ชายที่แปลกประหลาดพ่อของฉัน

145
00:15:28,318 --> 00:15:31,103
ไม่มีอะไรน่าพูดถึงอีกต่อไป

146
00:15:32,148 --> 00:15:35,499
มาสำรวจส่วนที่เหลือกันดีกว่า
ของบ้านใช่ไหม?

147
00:15:46,727 --> 00:15:48,686
เด็ก?

148
00:15:48,816 --> 00:15:50,427
ฉันแค่กำลังเก็บของ
บางสิ่งอยู่ในห้องใต้ดิน

149
00:18:53,697 --> 00:18:55,655
บันไดพวกนั้นไม่ปลอดภัย

150
00:18:55,786 --> 00:18:57,788
ไม่มีใครลงไปที่นั่น

151
00:18:57,918 --> 00:18:59,659
เข้าใจ?

152
00:18:59,790 --> 00:19:01,792
- เทน?
- ครับท่าน.

153
00:19:01,922 --> 00:19:04,925
- [ถอนหายใจ]
- อืม...

154
00:19:05,056 --> 00:19:07,667
นางคลอริสฝากอาหารไว้ให้เรา

155
00:19:07,798 --> 00:19:10,496
ไก่และขนมปังหนึ่งก้อน

156
00:19:13,064 --> 00:19:15,240
โอ้ อวยพรคุณ คุณนายคลอริส

157
00:19:17,721 --> 00:19:19,810
ฉันคิดว่าเรากำลังจะไป
ที่จะชอบที่นี่

158
00:19:19,940 --> 00:19:21,507
มม.

159
00:19:21,638 --> 00:19:23,466
ฉันหวังว่าแม่จะได้เห็น
บ้านหลังนี้

160
00:19:23,596 --> 00:19:25,337
ฉันก็ทำเหมือนกัน

161
00:19:27,992 --> 00:19:30,429
คุณคิดอย่างไรโลอา?

162
00:19:30,560 --> 00:19:31,822
คุณแม่จะยอมไหม?

163
00:19:33,824 --> 00:19:36,696
ดี.

164
00:19:36,827 --> 00:19:38,698
คุณอาจจะพูดถูก

165
00:19:41,005 --> 00:19:44,487
เธอคงได้พบแชปเพิลเวทแล้ว
ฟุ่มเฟือย

166
00:19:44,617 --> 00:19:47,664
ฉันเห็นด้วยกับเรื่องนั้น แต่ เอ่อ

167
00:19:47,794 --> 00:19:51,972
ฉันก็ภูมิใจเช่นกัน
มัน เอ่อ...

168
00:19:52,103 --> 00:19:56,368
มันเป็นสัญลักษณ์ของ
บูนอุตสาหกรรมและความสำเร็จ

169
00:20:58,082 --> 00:21:00,432
คุณต้องการอะไร โลอา?

170
00:21:03,914 --> 00:21:05,785
ฉันกลัวว่าเรามีหนู

171
00:21:21,279 --> 00:21:24,587
ตอนนี้พวกเขาฉลาดแล้ว
พวกเขารู้ว่าเรากำลังเข้าหาพวกเขา

172
00:21:58,272 --> 00:22:00,057
มีโชคบ้างไหม?

173
00:22:00,187 --> 00:22:02,755
มันค่อนข้างสับสนนะนาย

174
00:22:02,886 --> 00:22:04,975
ฉันไม่เห็นแครปปิงเลย
ไม่มีรู

175
00:22:05,105 --> 00:22:07,020
แค่สองสามคน
ซากสัตว์ที่แห้งแล้ว

176
00:22:07,151 --> 00:22:09,936
เรามีหนู
คุณเฟลทเชอร์ ฉันรับรองกับคุณ

177
00:22:10,067 --> 00:22:12,504
บางทีอาจจะตั้งพวกนั้นไว้ชั้นบน

178
00:22:12,635 --> 00:22:13,897
เอาล่ะ.

179
00:23:09,169 --> 00:23:11,563
[เทน กรีดร้อง]
ให้เกียรติ! โลล่า!

180
00:23:32,932 --> 00:23:34,673
ฉันเดา
นี่คือที่ที่คุณไป

181
00:23:34,804 --> 00:23:36,588
หลังจากแกลเลอรีภาพบุคคล

182
00:23:38,372 --> 00:23:40,592
พวกเขาไม่ควรจะเป็น
ในสุสานเหรอ?

183
00:23:42,333 --> 00:23:46,946
ไม่จำเป็น.
นี่คือบ้านของพวกเขา

184
00:23:47,077 --> 00:23:49,645
พวกเขารักและต้องการมัน
จะถูกฝังไว้ที่นี่

185
00:23:49,775 --> 00:23:51,777
มันเป็นทางเลือกของพวกเขา

186
00:23:51,908 --> 00:23:53,475
ฉันไม่ชอบมัน

187
00:23:55,172 --> 00:23:58,610
มา.
ไปเมืองกันเถอะ

188
00:24:24,114 --> 00:24:27,683
งานเขียนเป็นยังไงบ้างคะ?

189
00:24:27,813 --> 00:24:29,162
ฉันมี
ความคิดที่ไม่ดีนับร้อย

190
00:24:29,293 --> 00:24:31,817
และไม่ใช่สิ่งดีสักอันเดียว

191
00:24:31,948 --> 00:24:34,167
เอเมอร์สันเขียน
สำหรับแอตแลนติกรายเดือน

192
00:24:34,298 --> 00:24:36,039
ลองเฟลโลว์และสโตว์ก็เช่นกัน

193
00:24:36,169 --> 00:24:39,172
[ถอนหายใจ] ฉันเป็นใคร?

194
00:24:39,303 --> 00:24:41,174
รีเบคก้า มอร์แกน,
และคุณเป็นนักเขียน

195
00:24:41,305 --> 00:24:43,350
คุณได้รับเสมอ

196
00:24:43,481 --> 00:24:45,091
ฉันเชื่อในตัวคุณ

197
00:24:45,222 --> 00:24:47,006
ตัวแก้ไขนี้ก็เช่นกัน
คุณโลเวลล์.

198
00:24:47,137 --> 00:24:49,748
ใช่ แต่เป็นเรื่องราวทั้งหมด
ในเวลาเพียงสี่สัปดาห์?

199
00:24:49,879 --> 00:24:52,011
มันกดดันมากเกินไป

200
00:24:52,142 --> 00:24:55,188
ฉันกำลังทำผ้าปิดโลงศพ
สำหรับครอบครัวอัลบริกส์

201
00:24:55,319 --> 00:24:58,061
เฒ่าเจอราลด์ยอมจำนน
กับการเจ็บป่วยเมื่อวานนี้

202
00:24:58,191 --> 00:25:00,019
บางทีคุณควร
เขียนเกี่ยวกับเรื่องนั้นเหรอ?

203
00:25:00,150 --> 00:25:01,673
พวกนั้นคือบูนส์คนใหม่เหรอ?

204
00:25:03,980 --> 00:25:06,025
ขอให้เป็นวันที่ดี

205
00:25:11,117 --> 00:25:12,771
ฉันจะพบคุณกลับ
ที่บ้านครับแม่

206
00:25:12,902 --> 00:25:14,817
- โปรด.
- ไม่ รีเบคก้า เดี๋ยวก่อน!

207
00:25:24,870 --> 00:25:27,090
เชื่อมั่นนะโรส

208
00:25:27,220 --> 00:25:28,744
เอ็ดเวิร์ด.

209
00:25:28,874 --> 00:25:30,920
ลูกสาวของคุณจะผ่านพ้นไปได้

210
00:25:31,050 --> 00:25:34,619
ด้วยความเคารพท่านรัฐมนตรี
ภรรยาของคุณสูญเสียเธอไปสองคน

211
00:25:34,750 --> 00:25:36,099
รักษาโรคด้วยศรัทธา
ไม่ได้ทำให้ฉันสบายใจมากนัก

212
00:25:46,283 --> 00:25:49,373
“การกักกัน” หมายความว่าอย่างไร?

213
00:25:49,503 --> 00:25:52,985
“กักกัน” หมายความว่ามี
มีคนป่วยหนักอยู่ข้างใน

214
00:25:53,116 --> 00:25:55,292
เรามีอะไรที่นี่?

215
00:25:55,422 --> 00:25:57,468
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาคืออะไร
พวกเขาไม่ขาวแน่นอน

216
00:25:57,599 --> 00:25:59,949
อาจจะหนีการจอง

217
00:26:00,079 --> 00:26:02,865
เขาพูดถึงเราหรือเปล่า?

218
00:26:02,995 --> 00:26:05,302
- เขาเป็น.
- ทำไม?

219
00:26:05,432 --> 00:26:09,393
ก็เพราะว่า...
เพราะคุณดูไม่เหมือนเขา

220
00:26:09,523 --> 00:26:13,266
เขาอยากให้คุณรู้สึกเขินอาย
เกี่ยวกับความแตกต่าง

221
00:26:13,397 --> 00:26:15,225
เอาล่ะถ้าทุกคนทำเสร็จแล้ว
ช้อปปิ้ง,

222
00:26:15,355 --> 00:26:16,182
มาพบกัน
หน้าร้านเบเกอรี่

223
00:26:16,313 --> 00:26:17,793
เราแต่ละคนสามารถรับคุกกี้ได้หรือไม่?

224
00:26:19,882 --> 00:26:22,101
คุณสามารถมีได้สองคน ไป.

225
00:26:34,244 --> 00:26:36,115
ขอให้เป็นวันที่ดี ฉันขอคุยกับ
คุณตำรวจหน่อยได้ไหม?

226
00:26:36,246 --> 00:26:37,813
จอร์จ!

227
00:26:37,943 --> 00:26:39,771
มีคนมาพบคุณ

228
00:26:43,035 --> 00:26:44,994
ตำรวจ.

229
00:26:45,124 --> 00:26:47,257
ฉันชื่อชาร์ลส บูน

230
00:26:49,868 --> 00:26:50,739
มันคืออะไร?

231
00:26:50,869 --> 00:26:52,349
ใช่.

232
00:26:52,479 --> 00:26:55,265
อืม ฉันและครอบครัวย้ายแล้ว

233
00:26:55,395 --> 00:26:57,049
ในบ้านของเราเมื่อวานนี้
ที่แชเปิลเวท

234
00:26:57,180 --> 00:26:59,878
และ อืม เราพบว่ามันถูกรื้อค้น

235
00:27:00,009 --> 00:27:02,272
พื้นถูกฉีกออก
เฟอร์นิเจอร์หัก

236
00:27:02,402 --> 00:27:06,189
คนที่นี่ไม่ชอบ
แชเปลเวท คุณบูน

237
00:27:06,319 --> 00:27:08,670
ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นอิสระ
เพื่อทำลายล้างมันเหรอ?

238
00:27:10,236 --> 00:27:13,065
ถ้าฉันเป็นคุณ
ฉันจะขายโรงสี

239
00:27:13,196 --> 00:27:15,328
ใช้สิ่งที่คุณทำได้และไป

240
00:27:15,459 --> 00:27:17,330
ฉันมีแผนอื่นแล้ว

241
00:27:17,461 --> 00:27:19,463
คุณอาจคิดสองครั้ง
กับเด็ก ๆ

242
00:27:19,593 --> 00:27:23,075
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ตำรวจ?

243
00:27:23,206 --> 00:27:25,251
ครอบครัวของคุณมีชื่อเสียง
นายบูน.

244
00:27:25,382 --> 00:27:29,473
สตีเฟนเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนั้น
เช่นเดียวกับฟิลลิปพ่อของเขา

245
00:27:29,603 --> 00:27:34,130
พวกเขาแปลก
ผู้ชายที่คาดเดาไม่ได้

246
00:27:34,260 --> 00:27:35,958
คนไม่ดี.

247
00:27:38,395 --> 00:27:42,225
ฉันเกรงว่าคุณจะพบน้อย
เพื่อนในมุมนักเทศน์

248
00:27:46,098 --> 00:27:48,144
พวกเขาในทางปฏิบัติ
โยนขบวนพาเหรด

249
00:27:48,274 --> 00:27:49,841
เมื่อลูกพี่ลูกน้องของคุณ
แขวนคอตัวเอง

250
00:28:32,362 --> 00:28:34,277
เทน.

251
00:28:34,407 --> 00:28:35,278
คุณกำลังทำอะไร?

252
00:28:37,062 --> 00:28:37,933
มีลูกบอล.

253
00:28:38,063 --> 00:28:39,891
ออกมาจากที่นั่น

254
00:28:43,677 --> 00:28:45,897
- มีคนฆ่ากระต่ายของฉัน
- [อ้าปากค้าง]

255
00:28:49,031 --> 00:28:49,988
คุณทำเช่นนี้?

256
00:28:50,119 --> 00:28:52,034
เลขที่!

257
00:28:52,164 --> 00:28:54,297
พ่อให้เธอกับฉัน
เมื่อฉันป่วย

258
00:28:54,427 --> 00:28:56,995
- คุณป่วยเหรอ?
- เทน! มานี่สิ!

259
00:28:59,693 --> 00:29:02,044
- มีอะไรผิดปกติกับเธอ?
- ฉันไม่รู้.

260
00:29:03,654 --> 00:29:05,874
อยู่กลับ.
เธอไม่สบาย.

261
00:29:09,529 --> 00:29:11,314
- โอ้ซูซาน!
- อยู่ห่าง ๆ นะเด็กๆ

262
00:29:13,533 --> 00:29:15,274
คุณไม่ต้องออกไปข้างนอก
คุณรู้ไหมว่า

263
00:29:41,213 --> 00:29:43,172
- มันคืออะไรเด็กชาย?
- [ม้าพ่นเสียงอย่างประหม่า]

264
00:29:50,527 --> 00:29:51,963
[นาง คลอริส]
นายบูน?

265
00:29:54,531 --> 00:29:56,185
สาวๆเสร็จแล้ว
ทำความสะอาด

266
00:29:58,361 --> 00:29:59,884
ขอบคุณ

267
00:30:02,191 --> 00:30:04,454
เอ่อ... พูดแล้วเหรอ
กับสาวๆ

268
00:30:04,584 --> 00:30:06,412
เกี่ยวกับตำแหน่งผู้ปกครอง?

269
00:30:06,543 --> 00:30:09,938
ฉันมี.
ไม่มีใครมีความโน้มเอียง

270
00:30:12,549 --> 00:30:14,072
นางคลอริส.

271
00:30:16,205 --> 00:30:20,557
คุณพูดอย่างนั้น
สตีเฟนเสียชีวิตด้วยความโศกเศร้า

272
00:30:20,687 --> 00:30:23,647
ฉันคงจะชอบมากกว่า
คุณมีความเฉพาะเจาะจงมากขึ้น

273
00:30:23,777 --> 00:30:27,346
ถ้าคุณได้ยินสตีเฟนเอาไป
ชีวิตของเขาเองนั่นเป็นเรื่องจริง

274
00:30:27,477 --> 00:30:30,480
ฉันแค่พยายามเท่านั้น
เพื่อปกป้องชื่อเสียงของเขา

275
00:30:30,610 --> 00:30:33,135
ขอบคุณสำหรับสิ่งนั้น

276
00:30:34,353 --> 00:30:37,400
บ้านนี้เศร้านะกัปตัน

277
00:30:37,530 --> 00:30:40,533
ไม่มีบูนมาก่อน
มีความสุขที่นี่

278
00:30:40,664 --> 00:30:44,015
เอาล่ะ เราจะเป็นคนแรก

279
00:30:58,551 --> 00:31:00,684
ฉันช่วยคุณได้ไหม?

280
00:31:00,814 --> 00:31:04,470
นายบูน
ฉันชื่อรีเบคก้า มอร์แกน

281
00:31:04,601 --> 00:31:07,647
ฉันได้ยินมาว่าคุณกำลังมองหา
สำหรับผู้ปกครอง

282
00:31:07,778 --> 00:31:10,563
เราเป็น. คุณมีประสบการณ์
กับลูกๆ?

283
00:31:10,694 --> 00:31:13,044
ฉันเองก็เคยเป็นคนหนึ่ง

284
00:31:16,569 --> 00:31:20,617
แต่ฉันก็อยู่กับครอบครัวด้วย
ขณะศึกษาอยู่ที่แมสซาชูเซตส์

285
00:31:20,747 --> 00:31:24,316
ฉันช่วยกับเด็กๆ
เพื่อแลกกับห้องและค่าอาหาร

286
00:31:24,447 --> 00:31:27,058
มหัศจรรย์.
งั้นขอเข้ามาเลย

287
00:31:28,625 --> 00:31:30,627
ฉันต้องเตือนคุณว่า

288
00:31:30,757 --> 00:31:33,978
ลูกสาวสองคนและลูกชายของฉันทั้งหมด
มีสิทธิเท่าเทียมกันว่าเราจ้างใคร

289
00:31:36,415 --> 00:31:38,504
และอีกส่วนหนึ่งของงานของฉัน

290
00:31:38,635 --> 00:31:40,376
คงจะเป็นการเสริม
การศึกษาของคุณ

291
00:31:40,506 --> 00:31:42,421
หากคุณไม่เคยไป
ไปโรงเรียน

292
00:31:42,552 --> 00:31:44,249
คุณอาจได้รับประโยชน์เล็กน้อย
ของการสอนพิเศษ

293
00:31:44,380 --> 00:31:46,382
แม่สอนคณิตศาสตร์ให้เรา
และวิธีการอ่าน

294
00:31:46,512 --> 00:31:48,558
โอ้ คุณเรียนรู้จากพระคัมภีร์เหรอ?

295
00:31:48,688 --> 00:31:51,387
เธอทำ. เราอ่านเรื่องบรอนเตส
และฮอว์ธอร์น

296
00:31:51,517 --> 00:31:55,391
- หืม
- และ "สามทหารเสือ"

297
00:31:55,521 --> 00:31:59,656
“อย่ากลัวการทะเลาะวิวาท
แต่แสวงหาการผจญภัยที่อันตราย”

298
00:31:59,786 --> 00:32:04,487
ฉันเชื่อว่าคุณและฉันอาจจะแบ่งปัน
จิตวิญญาณแห่งการผจญภัยเดียวกัน

299
00:32:04,617 --> 00:32:06,750
มีวิชา
เพื่อสำรวจ

300
00:32:06,880 --> 00:32:10,188
เพื่อท่านจะไม่ถูกเปิดเผย
สู่มุมนักเทศน์

301
00:32:10,319 --> 00:32:12,712
ปรัชญา ศิลปะ ดนตรี

302
00:32:12,843 --> 00:32:15,280
ฉันเรียนสิ่งเหล่านั้นที่วิทยาลัย

303
00:32:15,411 --> 00:32:18,109
ฉันไม่รู้
ผู้หญิงสามารถไปเรียนวิทยาลัยได้

304
00:32:18,240 --> 00:32:19,806
พวกเขาทำได้

305
00:32:19,937 --> 00:32:23,810
ฉันไปที่ภูเขาโฮลีโอ๊ค
ในแมสซาชูเซตส์

306
00:32:23,941 --> 00:32:27,553
แล้วเราจะตกลงกันยังไงล่ะ?
ฉันจะแนะนำคุณ

307
00:32:27,684 --> 00:32:29,599
ถึงบางสิ่ง
ฉันเรียนในวิทยาลัย

308
00:32:29,729 --> 00:32:32,297
และคุณสามารถสอนฉันได้
เกี่ยวกับวัฒนธรรมของคุณ

309
00:32:32,428 --> 00:32:34,386
และสิ่งมหัศจรรย์ทั้งหมด
คุณได้เห็นแล้ว

310
00:33:07,811 --> 00:33:11,293
ฉันหวังว่าฉันจะมีโอกาส
เพื่อจะได้รู้จักพวกคุณทุกคนมากขึ้น

311
00:33:18,343 --> 00:33:20,432
- พ่อ?
- มม.

312
00:33:20,563 --> 00:33:22,043
เข้ามา..

313
00:33:29,789 --> 00:33:32,401
- แล้วเหรอ?
- ฉันไม่คิดว่าโลอาต้องการเธอ

314
00:33:32,531 --> 00:33:34,446
โลอา?

315
00:33:34,577 --> 00:33:36,231
คุณมีคำพูดในเรื่องนี้

316
00:33:36,361 --> 00:33:38,363
แค่ต้องออกเสียงมัน

317
00:33:42,454 --> 00:33:43,890
ทั้งหมดใช่ไหม?

318
00:33:44,021 --> 00:33:46,458
[Tane และ Honor] ใช่แล้ว

319
00:33:46,589 --> 00:33:48,069
ต่อต้านทั้งหมดเหรอ?

320
00:33:53,074 --> 00:33:55,163
ใช่แล้วมีมัน

321
00:34:06,435 --> 00:34:08,915
ขอบคุณ
สำหรับโอกาสนี้

322
00:34:09,046 --> 00:34:11,701
และฉันจะกลับมาในตอนเช้า
กับสิ่งของของฉัน

323
00:34:11,831 --> 00:34:13,790
ลูกๆ ของฉัน เอ่อ

324
00:34:13,920 --> 00:34:16,836
พวกเขารู้จักหนังสือและเรือ

325
00:34:16,967 --> 00:34:21,885
แต่พวกเขาต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติม
มากกว่าที่พวกเขาคิดท่องแผ่นดิน

326
00:34:22,015 --> 00:34:25,367
เอ่อ คุณบูน
โลอา ลูกสาวของคุณ

327
00:34:25,497 --> 00:34:28,500
- คนเงียบ...
- เธอพูด.

328
00:34:28,631 --> 00:34:31,112
ไม่ใช่ตั้งแต่แม่ของเธอจากไป

329
00:34:33,636 --> 00:34:36,247
ฉันคิดว่าเธอจะ
เมื่อเธอพร้อม

330
00:34:37,466 --> 00:34:38,815
ฉันควรจะไปกับคุณ

331
00:34:38,945 --> 00:34:41,339
- มัน - มันสายแล้ว
- โอ้ ฉันสบายดี

332
00:34:47,606 --> 00:34:49,130
แส้ยากจนพินัยกรรม

333
00:34:51,044 --> 00:34:53,525
- ราตรีสวัสดิ์ คุณบูน
- ราตรีสวัสดิ์.

334
00:36:20,133 --> 00:36:22,571
[รีเบคก้า] บทสวด
ของแส้แส้เจตจำนง

335
00:36:22,701 --> 00:36:24,399
คือเสียง
ซึ่งผู้ชายคนนั้น

336
00:36:24,529 --> 00:36:26,227
และบ้านก็เรียกเธอ

337
00:36:29,839 --> 00:36:32,624
- พวกเขากล่าวว่าเป็นลางบอกเหตุแห่งความตาย
- [ฝีเท้า]

338
00:36:32,755 --> 00:36:34,757
หนีจากเสียงร้องของ nightjars
หรือความเสี่ยง--

339
00:36:34,887 --> 00:36:36,889
รีเบคก้า.
ฉันอยากคุยกับคุณ

340
00:36:37,020 --> 00:36:39,588
- มันสายแล้วแม่
- ฉันรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน

341
00:36:39,718 --> 00:36:41,981
ฉันได้รับการว่าจ้างให้เป็น
ผู้ปกครองคนใหม่ของแชเปิลเวท

342
00:36:42,112 --> 00:36:44,767
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น? คุณ...

343
00:36:44,897 --> 00:36:46,682
ฉันส่งคุณไปเรียนที่วิทยาลัย

344
00:36:46,812 --> 00:36:48,771
เพื่อที่คุณจะได้ทำ
บางสิ่งบางอย่างของตัวคุณเอง

345
00:36:48,901 --> 00:36:52,427
คุณ--คุณมีงานมอบหมาย
สำหรับแอตแลนติกรายเดือน

346
00:36:52,557 --> 00:36:54,516
อย่าเปลืองโอกาสนี้

347
00:36:54,646 --> 00:36:56,648
ฉันไม่ได้.
ฉันโทรเลขความคิดของฉันไปแล้ว

348
00:36:56,779 --> 00:36:58,563
ถึงนายโลเวลล์
และเขาก็เห็นชอบด้วย

349
00:37:02,219 --> 00:37:05,440
เรื่องราวดีๆมีเพียงหนึ่งเดียว
ในเมืองครับแม่

350
00:37:05,570 --> 00:37:07,746
รีเบคก้า

351
00:37:07,877 --> 00:37:10,967
คุณไม่ต้องการ
สร้างปัญหากับครอบครัวนั้น

352
00:37:11,097 --> 00:37:13,578
คุณอาจไม่เชื่อทุกอย่าง
ที่กล่าวว่า

353
00:37:13,709 --> 00:37:15,798
แต่คุณจะเป็นคนโง่
ที่จะเพิกเฉยต่อมัน พ่อของคุณ--

354
00:37:15,928 --> 00:37:17,713
พ่อเป็น
ทนายความของฟิลลิป บูนส์

355
00:37:17,843 --> 00:37:20,542
และเขามีชีวิตอยู่ด้วยความกลัว
ของผู้ชาย ฉันตระหนักดี

356
00:37:20,672 --> 00:37:23,588
คุณต้องเชื่อใจฉัน
ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่

357
00:37:23,719 --> 00:37:25,503
ราตรีสวัสดิ์แม่

358
00:37:52,051 --> 00:37:53,879
ขอโทษนะหนุ่มๆ
คุณชื่ออะไร?

359
00:37:54,010 --> 00:37:55,707
เอเบิล สจ๊วต.

360
00:37:56,795 --> 00:37:59,102
คุณได้รับการเก็บรักษาบัญชีแยกประเภท
ตั้งแต่ลูกพี่ลูกน้องของฉันเสียชีวิต

361
00:37:59,232 --> 00:38:01,757
คุณจะต้องเป็น
นายบูนคนใหม่

362
00:38:01,887 --> 00:38:04,499
- ฉัน.
- ยินดีที่ได้รู้จักครับท่าน

363
00:38:04,629 --> 00:38:06,022
ยินดีที่ได้พบคุณ

364
00:38:06,152 --> 00:38:08,764
ฉันพยายามเก็บแล้ว
บันทึกที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

365
00:38:08,894 --> 00:38:11,593
ขออภัยเกี่ยวกับการเขียนของฉัน
ฉันสอนตัวเอง

366
00:38:13,029 --> 00:38:15,510
ฉันซาบซึ้ง
ความพยายามของคุณ

367
00:38:18,948 --> 00:38:22,255
ผู้ชายคนไหน.
แดเนียล ทอมป์สันใช่ไหม?

368
00:38:22,386 --> 00:38:24,649
มันคือชายร่างใหญ่
ทางด้านขวา

369
00:38:24,780 --> 00:38:26,521
ดี. [กระแอมในลำคอ]

370
00:38:32,004 --> 00:38:33,963
โฟร์แมน เอ่อ แดเนียล ทอมป์สัน

371
00:38:34,093 --> 00:38:35,747
นั่นคือฉัน

372
00:38:38,184 --> 00:38:40,839
ฉันดูแลกลุ่มคนเร่ร่อนนี้

373
00:38:42,841 --> 00:38:44,539
คุณเป็นกัปตันเหรอ?

374
00:38:44,669 --> 00:38:46,889
เอ่อ "คุณบูน" จะทำ

375
00:38:47,019 --> 00:38:49,239
ตามบัญชีแยกประเภท

376
00:38:49,370 --> 00:38:53,765
ขากระดานลดลง 60%
ตั้งแต่ลูกพี่ลูกน้องของฉันจากไป

377
00:38:53,896 --> 00:38:55,724
ทำไมผู้ชายพวกนี้ถึงไม่.
ออกไปทำงานเหรอ?

378
00:38:55,854 --> 00:38:58,857
พวกเขาเป็น
นี่คือช่วงพักของเรา

379
00:39:00,293 --> 00:39:01,512
อา.

380
00:39:03,209 --> 00:39:05,777
นอกจากนี้ยังมีข้อสังเกตอีกว่า เอ่อ

381
00:39:05,908 --> 00:39:08,040
ทุกคนได้เห็น
การขึ้นค่าจ้าง...

382
00:39:08,171 --> 00:39:11,522
ทั้งหมดยกเว้น
สำหรับเอเบิล สจ๊วร์ตที่นี่

383
00:39:11,653 --> 00:39:13,829
ทำไมเป็นอย่างนั้น?

384
00:39:13,959 --> 00:39:15,831
ฉันไม่สามารถบอกคุณได้จริงๆ
ตอนนี้

385
00:39:23,142 --> 00:39:25,580
นี่อะไรน่ะ?

386
00:39:25,710 --> 00:39:27,495
การชดเชยของคุณ

387
00:39:27,625 --> 00:39:29,410
รับมันและจากไป

388
00:39:32,848 --> 00:39:35,764
หรือตัดให้ฉัน 600 ฟุตบอร์ด
ภายในสิ้นวันนี้

389
00:39:35,894 --> 00:39:38,070
และทุกวันต่อจากนี้ไป

390
00:39:38,201 --> 00:39:41,030
นั่นเป็นคำสั่ง "กัปตัน"?

391
00:39:42,727 --> 00:39:44,773
ฉันออกคำสั่งในทะเล

392
00:39:44,903 --> 00:39:46,731
บนบกฉันให้ทางเลือก

393
00:39:49,865 --> 00:39:52,041
ฟังชัด ๆ นะตอนนี้

394
00:39:52,171 --> 00:39:54,086
ฉันมีแผนสำหรับโรงงานนี้

395
00:39:54,217 --> 00:39:56,262
เรากำลังขยายตัว

396
00:39:56,393 --> 00:39:58,917
จากนี้ออกไป
เราบริหารโรงสีนี้เหมือนนักล่าวาฬ

397
00:39:59,048 --> 00:40:01,833
กำไรจะแบ่งกัน.
ออกเป็น 100 ส่วน

398
00:40:01,964 --> 00:40:03,618
คนตัดไม้ได้รับสองส่วน
โฟร์แมนคนที่สาม.

399
00:40:03,748 --> 00:40:05,707
เจ้าของใช้เวลา 30

400
00:40:05,837 --> 00:40:08,579
ยิ่งตัดมากเท่าไร
ยิ่งคุณได้รับมากเท่าไร

401
00:40:08,710 --> 00:40:10,451
คำถาม?

402
00:40:13,236 --> 00:40:14,890
เอาล่ะไปทำงานเถอะ

403
00:40:19,198 --> 00:40:20,896
นอนอะไร
สำหรับเก็บเครื่องมือครับท่าน?

404
00:40:21,026 --> 00:40:23,289
หนึ่งนอน.

405
00:40:23,420 --> 00:40:26,597
เพิ่มอีกสอง
เพื่อรักษาบัญชีแยกประเภท

406
00:40:27,946 --> 00:40:32,429
ฉันสังเกตเห็นบิลที่ยังไม่ได้ชำระ
ถูกตั้งข้อหาที่เมืองเยรูซาเลม

407
00:40:32,560 --> 00:40:33,952
นั่นไม่ใช่ครอบครัวของฉันเหรอ
เมืองเหมืองแร่เก่า?

408
00:40:34,083 --> 00:40:36,085
มันคือ.

409
00:40:36,215 --> 00:40:37,956
ฮะ.

410
00:40:38,087 --> 00:40:39,784
ขอบคุณคุณเอเบิล

411
00:40:48,663 --> 00:40:52,014
หากคุณต้องการฉันสามารถช่วยคุณได้
ทำเครื่องแต่งกายที่น่ากลัว

412
00:40:52,144 --> 00:40:53,885
สำหรับออลฮอลโลว์อีฟใช่ไหม?

413
00:40:54,016 --> 00:40:56,018
- เราจะเป็นอะไรได้บ้าง?
- อะไรก็ตาม.

414
00:40:56,148 --> 00:40:59,238
ปอบผียิปซี

415
00:40:59,369 --> 00:41:02,285
เราจะทำอย่างไร
ในวันออลฮอลโลว์อีฟ?

416
00:41:02,415 --> 00:41:05,897
โอ้เราเดินไปตามประตูบ้าน
ในเมือง

417
00:41:06,028 --> 00:41:08,073
และผู้คนให้เรา
เงินและอาหาร

418
00:41:08,204 --> 00:41:10,815
อ้อ มีเกมด้วย

419
00:41:10,946 --> 00:41:13,252
หนึ่งในนั้นคือ เอิ่ม
มีกระจก

420
00:41:13,383 --> 00:41:15,080
ที่คุณสามารถดูได้
สามีในอนาคตของคุณ

421
00:41:15,211 --> 00:41:17,126
อีกประการหนึ่งคือลูกตุ้ม

422
00:41:17,256 --> 00:41:19,520
ที่ซึ่งคุณสามารถพูดคุยกับวิญญาณได้

423
00:41:23,175 --> 00:41:25,656
นั่นคือสิ่งที่ฉันชอบ

424
00:41:26,701 --> 00:41:30,966
ทีนี้ แนวคิดก็คือว่า
ลูกตุ้มนำเราไปสู่จิตวิญญาณ

425
00:41:31,096 --> 00:41:36,841
และถ้าเราเห็นวิญญาณ
มันจะต้องให้ความปรารถนาแก่เรา

426
00:41:36,972 --> 00:41:41,150
ถ้าเรารู้จักวิญญาณ
เราคุยกับมันได้ไหม?

427
00:41:42,760 --> 00:41:43,979
แน่นอน.

428
00:41:46,024 --> 00:41:48,331
เหนือ, ใต้, ตะวันออก, ตะวันตก,

429
00:41:48,461 --> 00:41:51,290
ตื่นเถิด วิญญาณ
จากการพักผ่อนของคุณ

430
00:41:51,421 --> 00:41:54,772
ฤดูหนาว ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง

431
00:41:54,903 --> 00:41:57,819
ให้เราพบคุณฟังเสียงเรียกของเรา

432
00:42:00,212 --> 00:42:01,953
ทางนี้!

433
00:42:06,044 --> 00:42:08,743
ให้เราพบคุณได้ยินเสียงเรียกของเรา!

434
00:42:10,266 --> 00:42:12,573
ทางนี้.
จับตาดูให้ดี

435
00:42:15,793 --> 00:42:17,839
ชู่...

436
00:42:19,014 --> 00:42:20,842
คุณเห็นอะไรไหม?

437
00:42:31,853 --> 00:42:33,724
อะไรก็ตาม?

438
00:42:33,855 --> 00:42:34,769
- บู!
- [กรีดร้องทั้งหมด]

439
00:42:36,161 --> 00:42:37,162
ฉันขอโทษ! ฉันเสียใจ.
ฉันต้อง.

440
00:42:42,254 --> 00:42:44,082
วิญญาณทำอย่างนั้นเหรอ?

441
00:42:46,041 --> 00:42:47,869
มันเป็นเพียงร่าง

442
00:42:54,049 --> 00:42:55,703
นั่นคืออะไร?

443
00:42:57,139 --> 00:42:59,184
แส้ยากจนจะ

444
00:42:59,315 --> 00:43:01,926
โอ้สิ่งที่น่าสงสาร

445
00:43:08,280 --> 00:43:09,194
น่าจะเป็นประตูนั้น
จะถูกล็อค!

446
00:43:14,417 --> 00:43:16,245
มีบางอย่างอยู่ข้างล่างนั่น

447
00:43:16,375 --> 00:43:18,421
[เทน]
ฉันไม่ชอบเกมนี้

448
00:43:18,551 --> 00:43:20,162
และนั่นคือทั้งหมดที่เป็น
แค่เกม

449
00:43:30,259 --> 00:43:31,913
คุณเฟลทเชอร์?

450
00:43:46,362 --> 00:43:47,972
กลับไปที่ห้องรับแขกกันเถอะ

451
00:44:03,205 --> 00:44:05,990
[รีเบคก้า]
ผีคืออะไร?

452
00:44:06,121 --> 00:44:08,427
มันเป็นการปรากฏตัว
ที่คอยเดินด้อม ๆ มองๆ ในห้องนอนของเรา

453
00:44:08,558 --> 00:44:10,255
เมื่อเราปิดไฟ?

454
00:44:10,386 --> 00:44:12,214
หรือมันคือความทรงจำ

455
00:44:12,344 --> 00:44:14,869
ที่เดินไปตามทางเดินอันมืดมิด
ของจิตใจของเรา?

456
00:44:14,999 --> 00:44:17,175
- [เคาะ]
- สักครู่หนึ่ง

457
00:44:31,189 --> 00:44:33,061
- อา.
- คุณบูน.

458
00:44:33,191 --> 00:44:35,019
ฉันขอพูดคุยกับคุณได้ไหม
เป็นการส่วนตัว?

459
00:44:35,150 --> 00:44:37,065
แน่นอน.

460
00:44:43,288 --> 00:44:46,509
เอ่อ ฉันตำหนิแล้ว
คุณเฟลทเชอร์

461
00:44:46,639 --> 00:44:49,077
สำหรับการจากไป
ประตูห้องใต้ดินปลดล็อคแล้ว

462
00:44:49,207 --> 00:44:51,427
- โอ้.
- แต่ฉัน...

463
00:44:51,557 --> 00:44:54,909
ฉันยังมีลูกสามคน
กลัวมากอยู่บนเตียง

464
00:44:55,039 --> 00:44:57,085
โอ้. [ถอนหายใจ]

465
00:44:57,215 --> 00:44:58,956
ฉันเห็น.

466
00:44:59,087 --> 00:45:01,219
คุณมอร์แกน ฉันทราบแล้ว

467
00:45:01,350 --> 00:45:03,918
คุณกำลังพยายามผูกมัด
กับเด็กๆ

468
00:45:04,048 --> 00:45:05,963
และฉันซาบซึ้งในสิ่งนั้น แต่...

469
00:45:06,094 --> 00:45:08,270
พวกเขายังคงปรับตัวได้

470
00:45:08,400 --> 00:45:11,099
ถึงการสูญเสียแม่ของพวกเขา
และบ้านหลังใหม่

471
00:45:11,229 --> 00:45:14,232
และบางทีอาจจะไม่อีกแล้ว

472
00:45:14,363 --> 00:45:17,322
เกมที่เกี่ยวข้อง
ด้วยวิญญาณหรือผี

473
00:45:17,453 --> 00:45:20,499
ฉันพยายามจะแบ่งปัน
ความสนุกสนานตามฤดูกาลเล็กน้อย

474
00:45:20,630 --> 00:45:23,372
แต่ความพยายามของฉันก็หลงทาง

475
00:45:23,502 --> 00:45:26,723
- ฉันเสียใจ.
- ขอบคุณ. ไม่

476
00:45:26,854 --> 00:45:28,290
- ดี - สวัสดีตอนเย็น
- คุณบูน.

477
00:45:28,420 --> 00:45:31,380
พรุ่งนี้เป็นวันอาทิตย์

478
00:45:31,510 --> 00:45:33,338
ใช่.

479
00:45:33,469 --> 00:45:37,473
ฉันสงสัยว่า
ถ้าเราพิจารณาได้

480
00:45:37,603 --> 00:45:40,258
พาเด็กไปโบสถ์เหรอ?

481
00:45:40,389 --> 00:45:42,217
ฉันไม่คิดอย่างนั้น

482
00:45:42,347 --> 00:45:44,785
ฉันไม่ใช่คนที่นับถือศาสนา
ตัวฉันเอง

483
00:45:44,915 --> 00:45:47,309
คริสตจักรเป็นประจำ
เครื่องมือข่มขู่

484
00:45:47,439 --> 00:45:49,311
และส่งเสริม
การปราบปรามของผู้หญิง

485
00:45:49,441 --> 00:45:52,401
แต่นี่คือเมืองเล็กๆ ในรัฐเมน

486
00:45:52,531 --> 00:45:55,360
และผู้คนพูดคุยกัน

487
00:45:55,491 --> 00:45:59,408
ท่านเจ้าคุณลูกๆ
วิเศษมาก

488
00:45:59,538 --> 00:46:02,150
แต่ฉันรู้ว่ามันเป็นอย่างไร
เพื่อให้มีเอกลักษณ์

489
00:46:02,280 --> 00:46:06,328
ในเมืองที่ไม่เสมอไป
ชอบความเป็นปัจเจกชน

490
00:46:06,458 --> 00:46:09,113
บางครั้งมันก็ง่ายกว่าที่จะเข้ากันได้

491
00:46:11,420 --> 00:46:13,988
อืม...คุณอาจจะพูดถูก

492
00:46:15,598 --> 00:46:18,427
ขอบคุณคุณมอร์แกน

493
00:46:25,608 --> 00:46:28,002
- สวัสดีตอนเช้าเกรซ
- สวัสดีตอนเช้าอลิซ

494
00:46:28,132 --> 00:46:29,220
คุณเป็นอย่างไร?
สวัสดีตอนเช้า.

495
00:46:31,440 --> 00:46:33,485
ถอดหมวกออก ขอบคุณ

496
00:46:33,616 --> 00:46:36,140
สวัสดีตอนเช้า.

497
00:46:36,271 --> 00:46:37,794
สวัสดีตอนเช้าอลิซ

498
00:46:37,925 --> 00:46:39,622
ฉันอยากจะแนะนำคุณ
ถึงชาร์ลส บูน

499
00:46:39,752 --> 00:46:42,016
- และลูก ๆ ของเขา
- เป็นยังไงบ้าง?

500
00:46:42,146 --> 00:46:44,627
เอ่อ ฉันชื่อ
อลิซ เบอร์โรห์ส.

501
00:46:44,757 --> 00:46:47,325
สามีของฉันเป็นรัฐมนตรี
ของคณะนี้

502
00:46:47,456 --> 00:46:50,459
ยินดีที่ได้รู้จัก.

503
00:46:50,589 --> 00:46:52,548
พ่อของฉันก็อยากได้
ที่จะพูดคุยกับคุณ

504
00:46:52,678 --> 00:46:56,073
ที่นี่เคยเป็นโบสถ์ของเขา

505
00:46:57,466 --> 00:46:59,207
เอาล่ะ.

506
00:46:59,337 --> 00:47:02,645
เชิญทางนี้ครับ.

507
00:47:02,775 --> 00:47:04,081
เราจะรอ.

508
00:47:11,436 --> 00:47:15,005
กัปตัน นี่คือพ่อของฉัน
ซามูเอล กัลล์อัพ.

509
00:47:15,136 --> 00:47:16,485
ท่าน.

510
00:47:16,615 --> 00:47:18,356
นายบูน.

511
00:47:18,487 --> 00:47:20,532
คุณจะทำอย่างไร?

512
00:47:20,663 --> 00:47:24,058
พ่อของฉันสังเกตเห็นสิ่งนั้น
มีที่นั่งไม่เพียงพอ

513
00:47:24,188 --> 00:47:25,755
สำหรับสมาชิกประจำของเรา

514
00:47:25,886 --> 00:47:28,889
บางคนมีอายุมากแล้ว

515
00:47:31,674 --> 00:47:33,502
เรายินดียืนหยัด

516
00:47:33,632 --> 00:47:35,025
มันไม่ใช่อย่างนั้น

517
00:47:37,593 --> 00:47:39,377
คุณกำลังขอให้เราออกไปเหรอ?

518
00:47:39,508 --> 00:47:43,033
คุณบูน ลูกๆ ของคุณ...

519
00:47:43,164 --> 00:47:44,208
พวกเขาเป็นคริสเตียนหรือเปล่า?

520
00:47:48,996 --> 00:47:51,389
พวกเขาเป็นอย่างมาก
หรือเป็นคริสเตียนตัวน้อย

521
00:47:51,520 --> 00:47:53,652
ตามที่พวกเขาเลือกที่จะเป็นครับท่าน

522
00:47:53,783 --> 00:47:57,221
เราอธิษฐานว่าเราจะได้เห็น
บูนคนสุดท้าย

523
00:47:59,223 --> 00:48:00,921
และทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?

524
00:48:01,051 --> 00:48:04,098
เพราะครอบครัวของคุณ
เป็นโรคระบาดในเมืองนี้

525
00:48:08,232 --> 00:48:10,495
เอาล่ะ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วนาย

526
00:48:11,757 --> 00:48:15,457
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ระหว่างคุณและครอบครัวของฉัน

527
00:48:15,587 --> 00:48:19,504
แต่ไม่ใช่ตัวฉันเองหรือ
ลูก ๆ ของฉันเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งนั้น

528
00:48:22,638 --> 00:48:25,380
เราไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
มากกว่าการเริ่มต้นใหม่ที่นี่

529
00:48:25,510 --> 00:48:28,426
ฉันขอโทษที่ทำให้คุณผิดหวัง

530
00:48:37,435 --> 00:48:39,437
เรากำลังออกเดินทาง
ไปกันเลย

531
00:48:39,568 --> 00:48:42,266
- ไป! ทาเน่!
- เราทำอะไรผิดหรือเปล่า?

532
00:48:42,397 --> 00:48:44,094
โลล่า! มา! ตอนนี้!

533
00:48:45,661 --> 00:48:48,620
- โลอา! มาเร็ว! ตอนนี้!
- [อ้าปากค้าง]

534
00:48:48,751 --> 00:48:50,492
น่าเสียดายนะคุณ.

535
00:49:08,423 --> 00:49:10,294
ขออภัยเกี่ยวกับคริสตจักร

536
00:49:11,774 --> 00:49:13,428
นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณ

537
00:49:15,343 --> 00:49:19,738
ซามูเอล กัลล์อัพโทรมา
ครอบครัวของฉันเป็นโรคระบาด

538
00:49:19,869 --> 00:49:22,480
ซามูเอล กัลล์อัพ นั่นเอง
คนเจ้าระเบียบเฒ่าเจ้าระเบียบ

539
00:49:22,611 --> 00:49:25,222
อืม.
มันมากกว่านั้น

540
00:49:29,661 --> 00:49:33,448
บางคนตำหนิแชเปลเวท
สำหรับการเจ็บป่วยในเมือง

541
00:49:33,578 --> 00:49:36,277
ผู้ประสบภัยคนแรกคือ
สองมือที่มั่นคง

542
00:49:36,407 --> 00:49:37,669
ที่ทำงานที่นี่เพื่อลูกพี่ลูกน้องของคุณ

543
00:49:37,800 --> 00:49:40,759
ทั้งสองเสียชีวิต
นั่นคือเมื่อสองปีที่แล้ว

544
00:49:40,890 --> 00:49:44,546
ตั้งแต่นั้นมาก็มีห้าคนแล้ว
ปลูกไว้ในสุสานของโบสถ์

545
00:49:44,676 --> 00:49:47,549
แต่นั่นก็แทบจะไม่สามารถพิสูจน์ได้

546
00:49:47,679 --> 00:49:50,465
ถ้าเป็นเช่นนั้น
ฉันจะไม่อยู่ที่นี่

547
00:49:58,690 --> 00:50:01,171
โลอาทำอะไรอยู่?

548
00:50:03,521 --> 00:50:05,567
เธออยากอยู่คนเดียว

549
00:50:09,701 --> 00:50:11,181
ฉันจึงควรทิ้งเธอไป
ใช่มั้ย?

550
00:50:13,357 --> 00:50:15,316
ไม่อย่างแน่นอน

551
00:50:17,622 --> 00:50:19,320
โอ้.

552
00:50:35,640 --> 00:50:37,512
[หายใจออก]
ฉันเสียอารมณ์ไปก่อน

553
00:50:37,642 --> 00:50:40,602
ฉัน...

554
00:50:40,732 --> 00:50:43,692
ฉันขอโทษ. ฉันไม่ควรมี
จับคุณแบบนั้น

555
00:50:43,822 --> 00:50:46,434
แต่คุณต้องใส่ใจฉัน

556
00:51:06,584 --> 00:51:10,240
ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณถึงตำหนิฉัน

557
00:51:12,547 --> 00:51:14,549
ฉันทำ.

558
00:51:17,813 --> 00:51:18,814
แม่ของคุณไม่เคย
คงจะป่วย

559
00:51:18,944 --> 00:51:20,729
ถ้าเธออยู่บนเกาะนี้

560
00:51:23,906 --> 00:51:27,518
ขาของคุณไม่เคยมี
เหี่ยวเฉาจากโรคกระดูกอ่อน

561
00:51:31,000 --> 00:51:37,485
แต่เธอก็แข็งแกร่งมาก
แม่ของคุณ

562
00:51:37,615 --> 00:51:42,490
เธอ...ยืนกรานว่าจะมา

563
00:51:45,623 --> 00:51:48,670
เธอเรียกร้องให้เราเป็นครอบครัว

564
00:51:56,765 --> 00:51:59,159
ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน

565
00:52:01,465 --> 00:52:03,685
ฉันคิดถึงเธอแต่...

566
00:52:03,815 --> 00:52:07,297
คุณไม่สามารถอยู่เงียบๆ ตลอดไปได้

567
00:52:21,790 --> 00:52:27,752
มีบางอย่างอยู่ข้างใน
ที่คุณซ่อนไว้จากเรา

568
00:52:30,625 --> 00:52:32,757
มันทำให้ฉันกลัว

569
00:52:49,034 --> 00:52:52,647
เมื่อพ่อของฉันป่วย
ดร.กิลฟอร์ดกล่าวว่า

570
00:52:52,777 --> 00:52:55,693
“เผาเสื้อผ้าของเขา
เผาผ้าปูที่นอนซะ”

571
00:52:55,824 --> 00:52:59,697
มันไม่ได้ทำอึ
แต่มันเป็นความคิดที่ถูกต้อง

572
00:52:59,828 --> 00:53:02,483
มาส่งบูนส์ใหม่เหล่านี้กันเถอะ
การบรรจุ

573
00:53:02,613 --> 00:53:04,615
ก่อนที่พวกเขาจะก่อเหตุ
ความชั่วร้ายของพวกเขาที่มีต่อเรา

574
00:53:04,746 --> 00:53:06,487
แล้วคุณล่ะ เอ็ดเวิร์ด?

575
00:53:06,617 --> 00:53:09,359
ซูซานตัวน้อยของคุณป่วย
คนต่อไปคือใคร?

576
00:53:12,841 --> 00:53:14,669
เผามันแล้ว.

577
00:53:20,979 --> 00:53:22,851
ทำมัน.

578
00:54:01,585 --> 00:54:03,500
ซูซาน!

579
00:54:03,631 --> 00:54:04,849
ฉันต้องการให้คุณกลับไป
ในบ้าน

580
00:54:04,980 --> 00:54:06,503
ข้างนอกนี่หนาวนะ

581
00:54:33,356 --> 00:54:37,099
[รีเบคก้า] คืนนี้ฉันสามารถออกไปได้
และจะไม่มีใครตำหนิฉัน

582
00:54:37,229 --> 00:54:39,231
ฉันประดิษฐ์ได้
นิยายสีซีด

583
00:54:39,362 --> 00:54:42,496
ของบูเนสเหล่านี้
และการพิจารณาคดีของพวกเขา

584
00:54:42,626 --> 00:54:44,976
ใครจะรู้นอกจากฉัน?

585
00:54:45,107 --> 00:54:48,458
แต่ในนั้นก็มีตะขออยู่

586
00:54:50,939 --> 00:54:52,897
เพื่ออยู่คนเดียวในความมืด

587
00:54:53,028 --> 00:54:56,858
ฉันคือคนที่ฉันตอบ

588
00:55:14,963 --> 00:55:17,661
ซ่อนอยู่ในน้ำมันดิบ
ไม้ของคฤหาสน์อันมืดมิดแห่งนี้

589
00:55:17,792 --> 00:55:19,794
โกหกความจริง

590
00:55:19,924 --> 00:55:22,623
ฉันรู้สึกได้

591
00:55:25,147 --> 00:55:26,670
ภายนอกบ้านหลังนี้

592
00:55:26,801 --> 00:55:28,933
ความกลัวมารวมตัวกัน

593
00:55:29,064 --> 00:55:33,677
และความไม่รู้ก็แผ่ขยายออกไป
บ้านถึงบ้านเหมือนโรคภัยไข้เจ็บ

594
00:55:54,785 --> 00:55:55,830
ใครไปที่นั่น?

595
00:56:51,102 --> 00:56:55,019
[รีเบคก้า] อะไรผลักดันสิ่งนี้
สายเลือดถึงความลึกอันน่าสลดใจของมันหรือ?

596
00:56:56,978 --> 00:57:00,460
การฆ่าตัวตาย การฆาตกรรม ความบ้าคลั่ง

597
00:57:04,028 --> 00:57:06,248
[รีเบคก้า] เพื่อรู้ความจริง
ของแชเปิลเวท,

598
00:57:06,378 --> 00:57:09,730
ฉันต้องรู้ความลับ
ของชาร์ลส บูน

599
00:57:54,165 --> 00:57:55,645
[พ่อชาร์ลส์] มาแล้ว!

600
00:57:55,776 --> 00:57:56,690
ตัวหนอน!